Şafilere göre evlilik bir ibadet değildir, dünyevi amellerdendir. Şafiler bu hususta şu iki delili öne sürerler:

     1-Kâfirin yaptığı evliliğin sahih olması, evliliğin ibadet olmadığına delildir. Zira evlilik ibadet olsaydı, kâfirden ibadetin kabul olmayacağı gibi nikâhında kabul olmaması lazım gelirdi. Hâlbuki nikâh kabul edilmiştir. Demek, nikâh bir ibadet değildir.

     2-Hem evlilikten maksat nefsin şehvetini gidermektir. Oysa ibadet, yalnız Allah için amel etmektir.

     Cumhura göre ise evlilik bir ibadettir. Cumhur, Şafilerin delillerine ise şöyle cevap vermişlerdir:

     1-Mescit yapmak bir ibadettir. Lakin bunun ibadet olması Müslüman tarafından yapılma şartına bağlıdır. Mescit yapmak bir ibadet olmakla birlikte, bir kâfir mescit inşa etse sevap alamaz. Bu amelin kâfir için ibadet olmaması, o ameli ibadet makamından çıkarmaz. Nikâh da böyledir. Kâfir için ibadet olmaması, Müslüman için ibadet olmamasını gerektirmez.

     2-Evliliğin nefsin şehvetini gidermesi ve ibadetin yalnız Allah rızası yapılması meselesine gelince, iyi bir nesil yetiştirmek, nefsi günahtan korumak gibi birçok menfaatler nikâhta mevcuttur. O hâlde nikâh, halis bir niyetle ibadet kabul edilir.